Etymologie

 


Het woord “wiskunde” komt uit het Oudgrieks. μάθημα (máthēma), wat studie, kennis, wetenschap en ander Grieks betekent. μαθηματικός (mathēmatikós), oorspronkelijk ontvankelijk, succesvol, later gerelateerd aan studie, later gerelateerd aan wiskunde. In het bijzonder betekent μαθηματικὴ τέχνη (mathēmatikḗ tékhnē), in het Latijn ars mathematica, de kunst van de wiskunde.

In Russische teksten wordt het woord “wiskunde” of “mafematica” althans sinds de 17e eeuw gevonden, bijvoorbeeld in Nikolai Spafarii’s “Book of the Chosen One in Brief about Nine Muses and Seven Free Arts” (1672) 

Definities
Een van de eerste definities van het vak wiskunde werd gegeven door Descartes:

Het gebied van de wiskunde omvat alleen die wetenschappen waarin ofwel volgorde of maat wordt overwogen, en het is volkomen irrelevant of het cijfers, figuren, sterren, geluiden of iets anders zijn waarin deze maat wordt gezocht. Er zou dus een algemene wetenschap moeten zijn die alles wat met orde en maat te maken heeft uitlegt, zonder de studie van bepaalde onderwerpen aan te gaan, en deze wetenschap zou niet vreemd moeten worden genoemd, maar de oude, reeds in gebruik zijnde naam van Algemene Wiskunde.

In de Sovjettijd werd de definitie van TSB, gegeven door A. N. Kolmogorov, als klassiek beschouwd:

Wiskunde … de wetenschap van kwantitatieve relaties en ruimtelijke vormen van de echte wereld.

Dit is de definitie van Engels; Kolmogorov legt verder uit dat alle gebruikte termen in de breedste en meest abstracte zin moeten worden begrepen.

Bourbaki’s formulering:

De essentie van wiskunde … wordt nu gepresenteerd als de leer van de relatie tussen objecten, waarover niets bekend is, behalve enkele van de eigenschappen die ze beschrijven – precies die welke in de basis van de theorie zijn gelegd als axioma’s … Wiskunde is een verzameling abstracte vormen – wiskundige structuren.

Hier zijn enkele modernere definities.

Moderne theoretische (“zuivere”) wiskunde is de wetenschap van wiskundige structuren, wiskundige invarianten van verschillende systemen en processen.

Wiskunde is een wetenschap die de mogelijkheid biedt om modellen te berekenen die kunnen worden teruggebracht tot een standaard (canonieke) vorm. De wetenschap van het vinden van oplossingen voor analytische modellen (analyse) door middel van formele transformaties.

Hermann Weil was pessimistisch over de mogelijkheid om een ​​algemeen aanvaarde definitie van het vak wiskunde te geven:

De vraag naar de grondslagen van de wiskunde en wat wiskunde uiteindelijk vertegenwoordigt, blijft open. We weten geen enkele richting die ons uiteindelijk in staat zal stellen om een ​​definitief antwoord op deze vraag te vinden, en of in het algemeen kan worden verwacht dat zo’n “definitief” antwoord ooit zal worden verkregen en erkend door alle wiskundigen.

“Mathematisering” mag dan wel een van de manifestaties blijven van menselijke creatieve activiteit, zoals musiceren of literaire creatie, helder en origineel, maar het voorspellen van zijn historische lot tart rationalisatie en kan niet objectief zijn.

 

speedcube kopen


https://breinbrekers.be/